U psychologa (kankai)
W powietrzu unosił się wilgotny zapach odmarzających liści. Nabrzmiałe pąki na drzewach aż trzeszczały, tak pilno im było wypuścić liście. Znad rzeki chaotycznie podwiewał niespokojny wiatr. Jego podmuchy tchnęły długo oczekiwanym ciepłem. Niebo co i rusz wykrzywiało gębę, by plunąć życiodajnym deszczem. Świat budził się do życia... czytaj więcej...

Żona mediewisty (kankai)
Zawsze była odrobinkę nadwrażliwa i taka trochę „rozlatana”. Jako młoda dziewczyna lubiła tańczyć, śmiać się, słuchać rocka i pisać wiersze. Błąkała się potem od wydawcy do wydawcy, od żurnalu do żurnalu, wszędzie odsyłano ją z kwitkiem. Nikt na całym świecie nie chciał ubierać się w jej wersy, więc związała karteluszki czerwoną wstążką i schowała na dno szuflady. Nie mogąc wydać swoich wierszy, wydała się za pisarza... czytaj więcej...

Dublerka (kankai)
Gdy dopadła mnie choroba, lekarz orzekł: - angina ropna! Ja tam jednak myślę, że konował raczej – nie lekarz, stanowczo postawił mylną diagnozę. Słupek rtęci rozgrzewa termometr do czerwoności! A jak grzeje, gdy organizm walczy z czterdziestką i białko prawie się ścina! Ciężko opanować konwulsyjne drgawki, fale wstrząsów ogarniają całe ciało. Zęby szczękają. Ciepło, zimno, gorąco, lodowato..... I tak w kółko. Jaka to angina? Malaria, nie angina! Potrzebuję cholernej chininy, nie jakiegoś marnego antybiotyku! czytaj więcej...

Śniadanie na trawie (yarre)
Trudno powiedzieć co go obudziło, czy chłód poranka, czy coś, co w wyższych sferach nazywają migreną. Chyba ani jedno, ani drugie. Raczej rozgrzały go i pobudziły do życia ostre promienie słońca. Nieważne... czytaj więcej...

Jej tylko fragment (yarre)
Zaraz po śniadaniu miałem napisać zaległy list do przyjaciela. Post-przyjaciela raczej. Los, a dokładniej holenderski kontrakt Andrzeja zerwał więzi, które nas przez długie lata łączyły. Od dłuższego już czasu pisanie do Nijmegen nie sprawiało mi przyjemności. Przymus raczej czułem, niż chęć dzielenia się moimi myślami... czytaj więcej...

Ono (yarre)
Szedłem.
Szedłem, nie zdając sobie sprawy, że... czytaj więcej...

Dwie cudne bajki (yarre)
Dawno, dawno temu, kiedy kobiety jęczały w samczej niewoli, Czerwony Kapturek szedł sobie ścieżką przez las. W lewej rączce trzymał koszyczek, a prawą zanurzył w kieszonce krótkich spodenek. Szedł i szedł i szedł, kopiąc puste puszki po piwie pozostawione w kniejach przez męskich zapijaczonych szowinistów. Humor miał doskonały i pogwizdywał sobie, co jakiś czas przestając - wtedy strzykał śliną przez przepuchę miedzy górnymi jedynkami. Szedł, szedł i szedł. Nagle... czytaj więcej...

Mit o walkmanie, masce przeciwgazowej i sekretariacie (yarre)

 Działo się to w czasach, kiedy Achajowie w piętkę gonili pod Troi murami. Achilles już strzelił był kopytami. Nie było pośród żywych już i Patroklosa, bohaterskiego Hektora również szlag trafił. Dziesięć lat trwała już młócka jałowa, z której Homer li tylko korzyść mógł odnieść, zacierał więc dłonie na samą myśl o wierszówce, łapczywie się oblizując i mrugając obleśnie ku nałożnicom przedajnym... czytaj więcej...

 Mit o nausznikach (yarre)

A było to w czasach, kiedy, przed wieloma już laty, Achajowie wszyscy powrócili ze zwycięskiej na Troję wyprawy. Jeden Odyseusz nie wracał, skubany. Boga Posejdona zemsta go, po morzach i obcych krajach zamieszkanych przez barbarzyńców i potwory, miotała... czytaj więcej...
 

Mit o echu, resocjalizacji i noktowizorze (yarre)

Dawno temu, lecz nie wiedzieć dokładnie kiedy, król pewien w Tracji raczył żyć sobie. Orfeuszem go zwali. Młody był, jako ten pierwszy wiosenny szczypiorek, a nadobnością Afrodyty bliźniaka męskiego przypominał wszem... czytaj więcej...